Porozumienie branżowe miało uregulować relacje między plantatorami buraków a producentami cukru. Rolnicy domagają się dopłat z tytułu wczesnych i późnych dostaw buraków, chcą też by koszty transportu surowca pokrywały cukrownie a nie plantatorzy.


     Żądają również by koncerny podzieliły się z nimi zyskami ze sprzedaży cukru, bo zgodnie z rozporządzeniem Rady Unii Europejskiej powinni to zrobić jeśli ceny rynkowe cukru są wyższe niż cena referencyjna.

     Cena referencyjna cukru wynosi 404 euro za tonę, cena rynkowa ponad 500 euro i od 28 lat nie była tak wysoka. Niestety, żaden z zachodnich koncernów nie chce podzielić się dochodami z producentami surowca. I wszystkie zyski zgarniają dla siebie.

     Tylko Krajowa Spółka Cukrowa jakoś się dogaduje ze swoimi dostawcami w sprawach cenowych. Zachodnie koncerny płacą polskim plantatorom dużo mniej niż rolnikom w swoich rodzimych krajach.

     Bywa, że różnica sięga nawet 30 procent. Polscy rolnicy czują się oszukani i pytają jak to możliwe skoro powinniśmy podlegać tym samym unijnym przepisom. A ponieważ nie wszyscy potrafią się dogadać, więc porozumienia nie ma.

     W tej sytuacji to minister rolnictwa może określić warunki współpracy między rolnikami a koncernami. Może, ale nie musi. I narazie zastanawia się, czy powinien to zrobić. A rolnicy, na kilka tygodni przed siewami nie wiedzą za ile sprzedadzą swoje buraki i czy w ogóle opłaca się je w tym roku uprawiać.

     O problemach branży cukrowniczej będą rozmawiać: Marek Sawicki - minister rolnictwa Marcin Mucha - Krajowa Spółka Cukrowa

     TVP rolna